Klasyfikacja suchego piasku: oddzielanie użytecznego piasku i nadmierne grzywny

Klasyfikacja suchego piasku to etap, który zamienia rozdrobniony materiał w kontrolowane frakcje piasku zamiast opuszczać linię produkcyjną z jednym mieszanym strumieniem grubych cząstek, użytecznym drobnym kruszywem i nadmiarem proszku W przypadku zastosowań suchej zaprawy i betonu separacja ta jest niezbędna, ponieważ różne produkty wymagają różnych warunków klasyfikacji i drobnych cząstek.

W wyprodukowanej linii piasku klasyfikacja zwykle łączy przesiewanie i separację proszku przepływu powietrza Przesiewanie sortuje cząstki według wielkości Klasyfikacja powietrza usuwa lub przekierowuje część bardzo drobnej frakcji Te dwie operacje rozwiązują różne problemy i nie powinny być traktowane jako jeden ogólny krok “sand separation”.

Nasz wyprodukowana linia do produkcji piasku wykorzystuje proces wieżowy z kruszeniem VSI, przesiewaniem kołowym, klasyfikacją proszku przepływu powietrza, powrotem w zamkniętej pętli i gotowym magazynowaniem piasku 03 mm. Ten przewodnik wyjaśnia, w jaki sposób klasyfikacja suchego piasku pasuje do tego procesu i jak kupujący powinni zdefiniować użyteczny piasek w porównaniu z nadmiarem drobnych cząstek.

Czym jest klasyfikacja suchego piasku?

Klasyfikacja suchego piasku to kontrolowane oddzielanie wytworzonego piasku bez stosowania konwencjonalnego procesu mycia na mokro jako głównej metody klasyfikacji. Zwykle wykorzystuje mechaniczne przesiewanie do separacji wielkości cząstek i przepływu powietrza lub podobne oddzielanie na sucho do kontroli drobnego proszku.

Celem nie jest usunięcie każdej drobnej cząstki.

Celem jest wytworzenie sortowania piasku odpowiadającego dalszemu zastosowaniu, przy jednoczesnym kontrolowaniu części proszku, która jest niepotrzebna lub szkodliwa dla tego produktu.

W przypadku klasyfikacji suchego piasku zespół produkcyjny powinien określić

• docelowy zakres wielkości cząstek gotowych;
• wymagana dystrybucja sit;
• dopuszczalny zakres drobnego proszku;
• liczba użytecznych frakcji piasku;
• dalsze zastosowanie zaprawy lub betonu.

Bez tych celów klasyfikator może oddzielić materiał jedynie mechanicznie; nie może zdecydować, która frakcja jest użyteczna z handlowego lub technicznego punktu widzenia.

Badania przesiewowe i klasyfikacja powietrza wykonują różne zadania

Jednym z najważniejszych punktów klasyfikacji suchego piasku jest różnica między przesiewaniem wielkości cząstek a klasyfikacją proszku.

Klasyfikacja suchego piasku działa najlepiej, gdy każdy etap ma wyraźną rolę.

Jeśli piasek jest zbyt gruby, pierwszym pytaniem może być przesiewanie lub kruszenie, Jeśli zawartość proszku jest zbyt wysoka, pierwszym pytaniem może być klasyfikacja przepływu powietrza Dostosowanie niewłaściwego etapu może stworzyć nowe problemy bez naprawiania oryginalnego.

Przydatny drobny piasek nie jest taki sam jak nadmiar proszku

Suche produkty zaprawowe często wymagają drobnego kruszywa. Oznacza to, że klasyfikator nie powinien po prostu usuwać każdej małej cząstki.

Przydatny drobny piasek przyczynia się do krzywej klasyfikacji i upakowania cząstek Nadmiar proszku jest frakcją przekraczającą potrzeby zatwierdzonego produktu.

Rozróżnienie zależy od zastosowania.

Na przykład:

• zaprawa murowana może tolerować szersze rozmieszczenie piasku;
• klej do płytek może wykorzystywać znacznie drobniejszy system kontrolowanego piasku;
• zaprawa samopoziomująca może wymagać ścisłej kontroli drobnego kruszywa i proszku;
• zaprawa naprawcza może stosować różne klasyfikacje w zależności od grubości umieszczenia.

Nasz drobny piasek do prowadnicy zaprawy wyjaśnia, dlaczego jeden zakres wielkości nie pasuje do każdego suchego produktu zaprawowego.

Klasyfikacja suchego piasku powinna zatem chronić użyteczną drobną frakcję, kontrolując jednocześnie naprawdę nadmierny proszek.

Zacznij od krzywej sitowej, a nie wrażenia wizualnego

Próbka piasku może wyglądać na “fine” lub “coarse”, nie mówiąc inżynierowi, ile materiału leży w każdej frakcji wielkości.

Klasyfikacja suchego piasku powinna opierać się na zmierzonym rozkładzie wielkości cząstek.

ASTM C136/C136 M jest szeroko stosowany do określania klasyfikacji agregatów za pomocą analizy sitowej Zasada jest tutaj bezpośrednio przydatna: oceniaj pełny rozkład, zamiast polegać na jednym maksymalnym rozmiarze cząstek.

Rekord:

• procent zatrzymany na każdym wybranym sicie;
• procent zaliczenia;
• zmiany pomiędzy próbkami produkcyjnymi;
• ilość materiału zwrotnego;
• klasyfikacja gotowego produktu.

Dzięki temu można sprawdzić, czy problem klasyfikacyjny dotyczy jednego ułamka, czy całej krzywej.

Bardzo drobny materiał wymaga oddzielnego pomiaru

Mechaniczne przesiewanie na sucho nie zawsze opisuje w pełni najlepszy materiał.

ASTM C117 jest stosowany do oznaczania materiału drobniejszego niż sito 75 um przez przemywanie, ponieważ ta bardzo drobna frakcja może przylegać do większych cząstek i może nie rozdzielać się całkowicie podczas przesiewania na sucho.

W przypadku klasyfikacji suchego piasku rozróżnienie to jest przydatne nawet wtedy, gdy sam proces produkcyjny jest suchy.

Zakład może stosować klasyfikator powietrza do kontroli drobnego proszku, natomiast laboratorium może zastosować odpowiedni test referencyjny w celu dokładnego określenia ilościowego drobnej frakcji.

Klasyfikacja produkcji i pomiary laboratoryjne pełnią zatem różne role.

Zawartość proszku powinna być zdefiniowana przez produkt niższego szczebla

Nie ma uniwersalnej zawartości proszku “correct” dla każdej wyprodukowanej aplikacji piasku.

Nasza wyprodukowana linia do produkcji piasku publicznie obsługuje regulowaną kontrolę proszku w procesie klasyfikacji na sucho.

Jednak prawidłowe ustawienie powinno pochodzić z wymogu produktu.

W przypadku suchej zaprawy nadmiar proszku może zmieniać się

• zapotrzebowanie na wodę;
• gęstość nasypowa;
• płynność;
• odpowiedź addytywna;
• pakowanie;
• zachowanie mieszania.

W przypadku betonu bardzo drobny materiał może również wpływać na zapotrzebowanie na wodę i zachowanie mieszanki.

Klasyfikację suchego piasku należy zatem skonfigurować w oparciu o zatwierdzony docelowy poziom drobnego piasku, a nie tylko najniższą osiągalną zawartość proszku.

Kamienny proszek i glina nie są równoważne

Częstym błędem jest traktowanie całego materiału przechodzącego przez drobne sito jako takiego samego.

Proszek kamienny wytwarzany z dźwiękowej skały macierzystej może zachowywać się inaczej niż zanieczyszczenie gliną.

Klasyfikacja suchego piasku może oddzielić materiał według wielkości lub zachowania aerodynamicznego, ale sama w sobie nie może udowodnić, że drobna frakcja jest czysta lub odpowiednia chemicznie.

Kupujący powinni zatem łączyć dane klasyfikacyjne z badaniami surowców.

Recenzja:

• skała macierzysta;
• zanieczyszczenie gliny;
• błękit metylenowy lub inne mające zastosowanie badania związane z gliną;
• ilość grzywien;
• gotowe osiągi zaprawy lub betonu.

Nasz przewodnik po surowcach z piasku wyprodukowanego wyjaśnia, dlaczego jakość źródła i jakość drobnych cząstek należy oceniać łącznie.

Sterowanie stopniowaniem paszy Klasyfikator Obciążenie

Wydajność klasyfikacji suchego piasku zależy od tego, co pochodzi z VSI i ekranu.

Jeśli etap kruszenia nagle wytwarza więcej drobnych cząstek, klasyfikator powietrza otrzymuje większe obciążenie proszkiem Jeśli zasilanie stanie się grubsze, obwód przesiewania i powrotu może zobaczyć więcej nadwymiarowych.

Oznacza to, że klasyfikacji nie można kontrolować niezależnie od zgniatania.

Monitor:

• Klasyfikacja pasz VSI;
• stan pracy kruszarki;
• kanał ekranowy;
• frakcje przesiane;
• szybkość podawania klasyfikatora;
• wykończone sortowanie piaskowe.

Stabilny proces klasyfikacji suchego piasku rozpoczyna się od w miarę stabilnej paszy.

Zwrot z zamkniętej pętli zmienia wewnętrzny bilans materiałowy

Nasza wyprodukowana linia do produkcji piasku zwraca niewykwalifikowany materiał do piaskarki, zamiast wysyłać go bezpośrednio do gotowego magazynu.

To tworzy zamknięty obwód.

Dla klasyfikacji suchego piasku istotne ilości to.

• świeża pasza wchodząca na linię;
• materiał krążący wewnętrznie;
• kwalifikowany gotowy piasek;
• oddzielony proszek lub inny określony drobny strumień.

Załóżmy, że 100 t/h świeżego surowca wchodzi do procesu, a 20 t/h krąży z powrotem wewnętrznie Sprzęt wewnątrz obwodu może obsłużyć więcej niż 100 t/h, mimo że zewnętrzny świeży surowiec pozostaje 100 t/h.

Przykład ten ma charakter wyłącznie ilustracyjny Pokazuje, dlaczego klasyfikacja i pojemność ekranu powinny być dobrane w oparciu o przepływ wewnętrzny, a nie tylko świeżą paszę.

Wydajność ekranu wpływa na jakość każdej frakcji niższego szczebla

Klasyfikator suchy nie jest w stanie skorygować każdego błędu popełnionego przez ekran.

Jeśli media ekranowe są uszkodzone, zablokowane lub przeciążone, cząstki mogą przedostać się do niewłaściwego strumienia, zanim w ogóle rozpocznie się klasyfikacja przepływu powietrza.

W celu klasyfikacji suchego piasku należy sprawdzić:

• przysłona ekranu;
• stan nośnika ekranu;
• załadunek pokładu;
• wilgotność materiału;
• skuteczność przesiewania;
• powrót oversize.

Jeśli gotowy piasek zawiera niepożądane grube cząstki, zmiana klasyfikatora powietrza raczej nie rozwiąże problemu.

Wilgoć może sprawić, że sucha klasyfikacja będzie niestabilna

Klasyfikacja sucha opiera się na materiale, który pozostaje wystarczająco sypki do przesiewania i oddzielania przepływu powietrza.

Wilgoć może powodować przyleganie drobnych cząstek do większych cząstek, gromadzenie się na powierzchniach ekranu lub inne przemieszczanie się przez klasyfikator.

W przypadku klasyfikacji suchego piasku rejestruj wilgotność paszy podczas uruchamiania i rutynowej kontroli jakości.

Sprawdź, czy klasyfikacja się zmienia:

• po opadach deszczu;
• pomiędzy sezonami;
• po uzupełnieniu zapasów;
• gdy temperatura paszy zmienia się;
• kiedy drobny proszek zaczyna się zbrylać.

Jeśli wymagana jest klasyfikacja na sucho, przechowywanie i ochrona paszy na wcześniejszych etapach stają się częścią projektu procesu.

Ustawienia przepływu powietrza nie powinny być zmieniane bez danych Sand

Zwiększanie lub zmniejszanie przepływu powietrza zmienia, które drobne cząstki pozostają z piaskiem i które są oddzielone.

Klasyfikacja suchego piasku powinna zatem wykorzystywać zmierzone wyniki przed dokonaniem dostosowań procesu.

Gdy zmieni się przepływ powietrza, zapisz.

• ustawienie klasyfikatora;
• szybkość podawania;
• wilgoć paszy;
• ukończona ocena;
• zawartość proszku;
• oddzielona ilość drobnego strumienia.

Nie zmieniaj przepływu powietrza, prędkości VSI i konfiguracji ekranu jednocześnie, jeśli celem jest zrozumienie, która zmienna rozwiązała problem.

Zbyt duża klasyfikacja może usunąć użyteczny materiał

Celem nie jest maksymalne usunięcie proszku.

Jeśli klasyfikacja suchego piasku usunie zbyt dużo drobnego materiału, gotowy piasek może stać się grubszy lub mniej dobrze upakowany, niż wymaga tego preparat zaprawy.

Może to zwiększyć ilość wypełniacza lub spoiwa potrzebnego w dalszej części procesu, aby przywrócić równowagę cząstek.

Dla zaprawy należy określić prawidłowe ustawienie klasyfikatora na podstawie.

• klasyfikacja piasku;
• zawartość proszku;
• zapotrzebowanie na wodę zaprawową;
• przepływ świeżej zaprawy;
• testowanie gotowego produktu.

Klasyfikator powinien wspierać preparat, a nie zmuszać go do kompensacji niepotrzebnie odpędzonego piasku.

Różne zaprawy mogą wymagać różnych sklasyfikowanych frakcji piasku

Fabryka produkująca kilka suchych zapraw może potrzebować więcej niż jednej użytecznej frakcji piasku.

Klasyfikacja suchego piasku może wspierać elastyczność produktu, gdy sklasyfikowane frakcje są przechowywane oddzielnie.

Na przykład:

Jedna całkowita wielkość produkcji piasku wytworzonego nie wystarczy zatem do zaprojektowania dalszej zaprawy.

Zintegrowane zakłady piaskowe i zaprawowe wymagają równowagi frakcja po ułamku

Nasz zintegrowana fabryka piasku i specjalnej zaprawy łączy przygotowanie piasku w górę rzeki z produkcją zapraw w dalszej części łańcucha dostaw.

W tej konfiguracji klasyfikacja suchego piasku powinna być zrównoważona w oparciu o rzeczywiste zapotrzebowanie na zaprawę.

Załóżmy, że sekcja piasku wytwarza wystarczającą ilość ton całkowitych na godzinę, ale linia kleju do płytek wymaga więcej jednej wąskiej drobnej frakcji, niż może dostarczyć klasyfikator. W zaprawie nadal może brakować nadającego się do użytku piasku.

Pojemność należy zatem sprawdzić poprzez.

• frakcja;
• produkt;
• zapotrzebowanie godzinowe;
• inwentaryzacja buforowa;
• harmonogram zmian produktów.

Integracja jest najbardziej przydatna, gdy proces piaskowy odpowiada bezpośrednio na potrzeby procesu zaprawy.

Oddzielony proszek może stać się zarządzanym strumieniem procesu

Bardzo drobny materiał usunięty podczas klasyfikacji suchego piasku nie powinien być po prostu traktowany jako nieokreślony strumień odpadów.

Projekt powinien zadecydować o.

• gdzie przechowywany jest oddzielony proszek;
• czy jest ponownie używany w zatwierdzonym produkcie;
• czy jest sprzedawany czy usuwany;
• jak kontrolowany jest pył;
• jak zapobiega się przepełnieniu.

Jeśli drobny proszek jest ponownie używany w suchej zaprawie, zespół formułujący powinien zatwierdzić to zastosowanie Sam sprzęt klasyfikacyjny nie stwierdza, że proszek nadaje się jako wypełniacz.

Kontrola zapylenia jest częścią klasyfikacji na sucho

Klasyfikacja powietrza celowo przemieszcza drobne cząstki wraz z powietrzem, więc zarządzanie pyłem jest częścią architektury procesu.

Nasza wyprodukowana linia piaskowa wykorzystuje w opublikowanej konfiguracji pełnoprocesowe odpylanie podciśnieniowe.

Do klasyfikacji suchego piasku recenzja:

• obudowa klasyfikatora;
• ścieżka przepływu powietrza;
• odpylacz;
• dostęp do filtra;
• wyładowanie proszku;
• stabilność podciśnieniowa;
• dostęp konserwacyjny.

System klasyfikacji nie może pozostać stabilny, jeśli przepływ powietrza kontrolujący zapylenie zmienia się w nieprzewidywalny sposób.

Punkty pobierania próbek należy włączyć do procesu

Operatorzy potrzebują reprezentatywnych próbek zarówno z paszy, jak i gotowego produktu.

Do klasyfikacji suchego piasku przydatne miejsca pobierania próbek mogą obejmować.

• Kanał VSI;
• rozładowanie ekranu;
• pasza klasyfikatora;
• gotowy piasek;
• oddzielony proszek;
• strumień zwrotny.

Pobieranie próbek tylko z gotowego pojemnika powoduje, że rozwiązywanie problemów jest wolniejsze, ponieważ źródło zmiany klasyfikacji znajdujące się powyżej pozostaje niejasne.

Punkty próbne powinny być dostępne bez konieczności niebezpiecznego ręcznego kontaktu z ruchomym sprzętem.

Użyj danych trendów zamiast jednej próbki typu „przejdź lub nie"

Pojedyncza próbka może potwierdzić jeden moment w produkcji Nie dowodzi stabilności procesu.

Klasyfikację suchego piasku należy monitorować w czasie.

Ścieżka:

• ukończona ocena;
• zawartość proszku;
• ustawienie klasyfikatora;
• wilgoć paszy;
• obciążenie powrotne;
• zmiany źródła-skały;
• zdarzenia związane z konserwacją ekranu.

Jeśli zawartość proszku powoli wzrasta, podczas gdy przepływ powietrza pozostaje niezmieniony, przyczyną mogą być zmiany posuwu lub zużycie klasyfikatora, a nie nieprawidłowe ustawienie sterowania.

Klasyfikacja Komisji z reprezentatywnym surowcem

System klasyfikacji suchego piasku należy zlecić z wykorzystaniem paszy rzeczywistej lub reprezentatywnej.

Rekord:

Powtórz próbę w więcej niż jednym realistycznym stanie zasilania, w którym źródło jest różne.

Co kupujący powinni wysłać, aby zapoznać się z recenzją klasyfikacji suchego piasku?

Przydatne zapytanie wymaga docelowej specyfikacji piasku i danych dotyczących surowców.

Zapewnić:

• skała macierzysta;
• Klasyfikacja pasz VSI;
• wilgoć normalna i najgorsza;
• stawka świeżej paszy;
• docelowy zakres wielkości cząstek gotowych;
• pożądana krzywa oceny;
• docelowy zakres zawartości proszku;
• liczba użytecznych frakcji piasku;
• dalsze produkty betonowe lub zaprawowe;
• układ witryny.

Nasz wyprodukowane rozwiązania piaskowe można następnie dokonać przeglądu rzeczywistych celów materiałowych i produktowych.

Wyślij dane swojego kanału i docelową klasyfikację piasku za pośrednictwem naszego strona kontaktowa do przeglądu klasyfikacji suchego piasku specyficznego dla projektu.

Wniosek

Klasyfikacja suchego piasku oddziela użyteczny wyprodukowany piasek od materiału ponadgabarytowego i nadmiaru drobnego proszku poprzez połączenie przesiewania, klasyfikacji przepływu powietrza i kontroli w pętli zamkniętej.

Kluczem nie jest maksymalne usuwanie proszku Celem jest wytworzenie stanu sortowania i drobnych cząstek wymaganych przez dalszy produkt betonowy lub zaprawowy.

Najpierw zdefiniuj gotowy piasek, a następnie zrównoważ kruszenie, przesiewanie, klasyfikację przepływu powietrza, obciążenie powrotne i magazynowanie wokół tego celu. Kiedy te etapy są kontrolowane razem, linia do wytwarzania piasku staje się łatwiejsza do ustabilizowania i lepiej dopasowana do produktów, które pochłoną piasek.

FAQ

Czym jest klasyfikacja suchego piasku?

Klasyfikacja suchego piasku oddziela wyprodukowany piasek na strumienie o kontrolowanej wielkości cząstek i drobnego proszku, bez polegania na myciu na mokro jako głównym procesie klasyfikacji. Zwykle łączy przesiewanie z separacją przepływu powietrza.

Czy drobny proszek zawsze jest zły w produkowanym piasku?

Nie. Niektóre drobny materiał może przyczynić się do klasyfikacji i pakowania, Prawidłowa zawartość proszku zależy od dalszego betonu lub produktu zaprawy, więc celem jest kontrolowana drobnego zamiast całkowitego usunięcia.

Jaka jest różnica między przesiewaniem a klasyfikacją powietrza?

Przesiewanie oddziela cząstki głównie według wielkości za pomocą otworów ekranu Klasyfikacja powietrza oddziela bardzo drobne cząstki zgodnie z zachowaniem aerodynamicznym i służy do kontrolowania zawartości proszku.

Dlaczego wilgoć wpływa na klasyfikację suchego piasku?

Wilgoć może sprawić, że drobne cząstki przykleją się do większych ziaren lub powierzchni sita i mogą zmienić zachowanie separacji przepływu powietrza Stabilna klasyfikacja na sucho wymaga zatem kontroli wilgotności paszy.

Jakie dane są potrzebne do wyboru systemu klasyfikacji suchego piasku?

Zapewnij klasyfikację paszy, wilgotność, skałę źródłową, szybkość podawania, docelową klasyfikację gotową, wymagania dotyczące zawartości proszku, liczbę użytecznych frakcji i dalsze zastosowanie zaprawy lub betonu.